فقدان اطلاعات جامع درمورد آگونیست های GLP-1
18 سپتامبر 2015 – دانشمندان دانشگاه کمبریج و دانشگاه Warwickاعلام کردند اطلاعات جامعی در مورد تأثیر گیرنده های GLP-1در دست ندارند و یک شکاف علمی درباره ی داروهای آگونیست GLP-1وجود دارد. دراین تحقیق توصیه شده است افرادیکه در حال حاضر از آگونیست های GLP-1استفاده می کنند نباید نگران باشند زیرا این نوع از داروها دارای اثرات واضح و مزایای اثبات شده ای برای افراد مبتلا به دیابت نوع 2 می باشند.
داروهای آگونیست GLP-1داروهایی تزریقی هستند که معمولاً هنگامیکه تغییرات تغذیه ای، ورزش و قرص های دیابت قادر به کنترل خوب قندخون نیستند برای افراد مبتلا به دیابت نوع 2 تجویز می شوند.
آگونیست های GLP-1با تحریک ترشح انسولین وممانعت از تولید گلوکاگون (هورمون آزاد کننده ی قند از کبد به جریان خون) به کنترل قند خون کمک می کنند، تحقیقات جدید نشان می دهد آگونیست های GLP-1به کاهش وزن، سرعت می بخشند.
دکترLadds از کالج سنت جان دانشگاه کامبریج می گوید: ما به کسب اطلاعات جامعی درباره ی چگونگی واکنش داروهای ضد دیابتی با گیرنده ها در نواحی مختلف بدن نیاز داریم، آگونیست های GLP-1فواید مشخصی برای بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 دارند و هم اکنون هیچ دلیلی فرض بر اینکه یافته های ما بر فواید این داروها برتری دارد، در دست نیست، با این وجود، ما بوضوح فاقد یک تصویر کامل از تأثیرات بالقوه ی این نوع از داروها در سراسر بدن هستیم، درک این تصویر و درنظر گرفتن تمام اجزای سلولهای هدف برای چنین درمانی، حیاتی است زیرا هدف ما درمانهایی مفید و بدون عوارض ناخواسته ی جانبی است.
نتایج این تحقیق نشان میدهد در شرایط خاص، احتمال دارد GLP-1به گیرنده های گلوکاگون متصل گردد، به عبارت دیگر، GLP-1می تواند موجب افزایش قندخون شود. محققان دریافتند آگونیست های GLP-1که تأثیرات GLP-1را در بدن تقلید می کنند نیز می توانند چنین تأثیر مشابهی را برجا گذارند.
محققان پروتئینی بنام RAMP2را که مانع از افزایش قندخون توسط GLP-1می شود، شناسایی کردند. آنها می گویند: هنگامیکه پروتئین RAMP2حضور نداشته باشد، GLP-1می تواند چنین تأثیر ناخواسته ای را بر جا گذارد. دانشمندان هنوز در مورد نقش RAMP2اطلاعات کمی در دست دارند اما مشخص شده است که این پروتئین درمقادیر مختلف درنقاط مختلفی از بدن یافت می شود.
برخلاف مفروضات قبلی، این تحقیق نشان داد گیرنده های گلوکاگون می توانند بطور بالقوه بوسیله ی داروهای ضد دیابتی فعال شوند.
تاکنون پژوهش کمی بروی RAMP2انجام شده است اما این پروتئین بوضوح دارای نقش مهمی در فرآیند تنظیم قند خون می باشد که هسته ی اصلی کمک به افراد دیابتی است. نتایج این تحقیق همچنین نشان می دهد درهنگام طراحی درمانهای دارویی جدید، باید این موضوع را مد نظر قرار داد.
محققان ابراز داشتند این یافته ها بسیار ابتدایی هستند و برای کسب اطلاعات جامع در مورد تأثیرات بالقوه ی آگونیست های GLP-1نیاز به انجام تحقیقات بیشتری دارند.
نتایج این تحقیق درمجله ی Biological Chemistryمنتشر گردید.
منبع: